Historia garunków muzycznych

Inne strony warte obejrzenia: fotograf

Historia garunków muzycznychMuzyka w Starożytnej Grecji miała ogromne znaczenie, szczególnie, że była częścią filozofii, co było jedną z najbardziej ulubionych nauk Greków. Muzyka według Greków stanowiła element kosmosu. Udowodnieniem tezy Greków były badania, jakie prowadził Pitagoras, w których odkrył, że kwintowy system dźwiękowy, ma dokładnie podobne proporcje do dźwiękowego odzwierciedlenia kosmosu. Była to największa i najbardziej ważna ze wszystkich teorii, jaka mogła zostać wynaleziona o muzyce. Dzięki badaniom Pitagorasa uważa się, że muzyka jest harmonicznie doskonała. Damon z Aten stworzył pierwszą teorię muzyki, jaka mogła być najważniejsza dla dalszego rozwoju muzyki pod względem naukowym. Podział skal jest zrobiony tak, aby odczytywał i pokazywał słuchaczowi odpowiednie emocje, co miało pomóc w tworzeniu emocjonalnych utworów, które w dużej mierze były bardzo ważne w muzyce Starożytnej Grecji. Podział na skale odpowiadał odpowiednim cechom i emocjom: skala dorycka to męstwo i odwaga, frygijska natomiast zachwyt, lidyjska oznaczała trwogę i strach, a miksolidyjska smutek, żałobę i powagę. Podział taki miał na celu wytworzenia odpowiednich emocji i wrażeń u słuchacza. Muzyka nie słynęła jedynie z wielkich mistrzów muzycznych, którzy mieszkali w pałacach, świątyniach, czy dworach. Wszelkiego rodzaju muzycy zabierali się za grę, dzięki czemu możliwe było o wiele lepsze poznanie wśród wszystkich ludzi muzyki, która była określana najpiękniejszą rzeczą na ziemi, często można usłyszeć o tym, że w starożytnym i średniowiecznym świecie podróżowali muzycy, którzy śpiewali i grali za pieniądze. Pozwalało to na dotarcie muzyki do każdego miejsca na ziemi i co najważniejsze na rozwój muzyki pod względem nowych dźwięków oraz różnego rodzaju nauki gry na instrumentach, która mogła być bardzo ważna dla świątyń, dworów i innych miejsc, gdzie muzyka była grana praktycznie bez przerwy. Jednymi z najważniejszych ludzi, którzy zajmowali się muzyką w ruchu amatorskim byli wszelkiego rodzaju instrumentaliści i śpiewacy, do których zaliczamy rapsodów, wagantów oraz eodów. Muzycy Ci także wymyślali wielkie opowieści, czy też legendy, z których do dnia dzisiejszego zachowała się część. Należy pamiętać również, że muzycy tacy, byli praktycznie samoukami, co również wpływało na to, jak grali oraz jak ich postrzegało społeczeństwo, ponieważ nauczyć się grać na jakimkolwiek instrumencie bez żadnego mistrza, było niezwykle trudne.

Warto również przeczytać:


Ciekawe strony do zobaczenia: